To mit, że musi upłynąć 24 lub 48 godzin by policja podjęła poszukiwania zaginionej osoby. Informacja o zaginięciu zostanie rozesłana do patroli od razu po jej otrzymaniu. To jednak nie będzie jedyne zadanie jakim zajmą się funkcjonariusze, którzy nie odłożą przecież na później innych swoich czynności. Tym powierzenie poszukiwań policji różni się od ich zlecenia prywatnemu detektywowi. Ten drugi może bowiem w pełni skupić się na swoim zadaniu. Zintensyfikuje działania i znacznie zwiększy szanse na odnalezienie zaginionej osoby.
Liczy się czas
W przypadku zaginięcia osoby liczy się czas. Im szybciej rozpoczną się poszukiwania tym większe szanse na jej odnalezienie całej i zdrowej. Z każdą upływającą sekundą promień poszukiwań robi się bowiem coraz szerszy. Jeśli mamy do czynienia z porwaniem, szybkość reakcji i rozpowszechnienia informacji utrudni porywaczom przekroczenie granicy i wywiezienie swojej ofiary z kraju. Z kolei gdy osoba zaginęła w wyniku wypadku, np. nie wróciła z wycieczki w górach, wpadła do studni, spadła ze skarpy – szybkie uruchomienie poszukiwań może ocalić życie zaginionej. Znacznie większe wyzwanie w odnalezieniu osoby, która wyszła w weekend na miasto stanowić będzie dla detektywa Warszawa niż małe miasto, w którym są tylko dwa nocne kluby.
Prywatny detektyw, liczba zaginionych, uprowadzenie rodzicielskie
Do ustalenia miejsca pobytu zaginionego potrzebne są wiedza i umiejętności w odnajdywaniu osób. Profesjonalistą w tej dziedzinie jest prywatny detektyw, znający odpowiednie techniki dochodzeniowo-śledcze. Według policyjnych danych z 2021 roku, w ciągu 24 godzin odnajduje się ok. 30% zaginionych, po 48 godzinach – 54%, po tygodniu – 77%, a po miesiącu ponad 90%. Jednak po drugiej stronie medalu jest liczba blisko 2 500 osób, których mimo upływu miesięcy i lat nie udało się dotąd odnaleźć. W 2012 r. weszło w życie Zarządzenie nr 124 Komendanta Głównego Policji dotyczące m.in. prowadzenia przez Policję poszukiwania osoby zaginionej, rozszerzające definicję zaginięcia m.in. o uprowadzenia rodzicielskie. Porwanie rodzicielskie to sytuacja, gdy jedno z rodziców lub opiekunów posiadających pełną władzę rodzicielską, bez woli i wiedzy drugiego z nich, pod pretekstem krótkotrwałego pobytu wywozi lub zatrzymuje osobę małoletnią na stałe.
Kategorie zaginionych
Wskazane zarządzenie określa trzy kategorie zaginionych:
Kat. I – osoba, która opuściła nagle ostatnie miejsce swojego pobytu w okolicznościach uzasadniających podejrzenie, że padła ofiarą przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności, albo uzasadniających podejrzenie zagrożenia dla jej życia, zdrowia lub wolności, w szczególności:
a) wskazujących na realną możliwość popełnienia przez nią samobójstwa,
b) jeśli jest to osoba małoletnia do lat 15 i jej zaginięcie zgłoszono po raz pierwszy,
c) jeśli jest to osoba, która z powodu wieku, choroby, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych nie może kierować swoim postępowaniem albo wymaga opieki lub pomocy innych osób;
Kat. II – osoba, która opuściła ostatnie miejsce swojego pobytu w okolicznościach nieuzasadniających niezwłocznej potrzeby zapewnienia ochrony jej życia, zdrowia lub wolności, albo udzielenia pomocy, w szczególności gdy:
a) nie istnieją przesłanki wymienione w pkt I i III,
b) osoba zaginiona okazywała wcześniej niezadowolenie z własnej sytuacji życiowej lub zamiar jej zmiany, zabierając ze sobą rzeczy osobiste,
c) osoba zaginiona opuściła ostatnie miejsce swojego pobytu z własnej woli;
Kat. III – małoletni, którego zaginięcie jest samowolnym oddaleniem się w wyniku kolejnej ucieczki, pełnoletni, który w związku z przymusowym umieszczeniem go w szpitalu psychiatrycznym, domu pomocy społecznej lub innej tego rodzaju placówce samowolnie oddalił się ze wskazanego miejsca pobytu, o ile nie zachodzą przesłanki określone w pkt I, oraz małoletni zaginiony w związku z porwaniem rodzicielskim.
Priorytetowe podejście do sprawy
Przyjmując zgłoszenie o zaginięciu policja szereguje dany przypadek do którejś z ww. trzech kategorii. W zależności od tego, do której kategorii zostanie zakwalifikowane zgłoszenie, tym bardziej zintensyfikowane będą działania funkcjonariuszy w odnalezieniu zaginionego. Najbardziej priorytetowa jest kategoria I, najmniej – III. W przypadku zlecenia poszukiwań prywatnemu detektywowi takiego kategoryzowania nie ma. Od pierwszej chwili dąży on do wypełnienia zlecenia, traktując je priorytetowo, czego w obliczu ogromu pracy i niedoborów kadrowych nie można być pewnym w przypadku działań policji.Podsumowując, prywatny detektyw przede wszystkim może poświęcić się zleceniu, czyli odnalezieniu bliskiej Ci osoby, której poszukujesz. Czasem jego obserwacja detektywistyczna będzie musiała być prowadzona dyskretnie, np. gdy zaginiony w rzeczywistości uciekł z domu, i dopóki rodzina nie zdecyduje się co zrobić z dostarczoną przez detektywa wiedzą na temat miejsca pobytu zaginionego, lepiej by nie dowiedział się on, że jest śledzony.
Prywatny detektyw przeprowadzi wywiad środowiskowy, obserwację, zgromadzi wszystkie informacje, które umożliwią ustalenie miejsca pobytu i odnalezienie zaginionego. W przypadku porwań prywatny detektyw współpracuje z policją. Ale często klienci zlecają detektywom również odnalezienie osób, które de facto nie zaginęły, np. dalekich krewnych, spadkobierców. W sytuacji zaginięcia nie wolno zwlekać. Ważne by jak najszybciej podjąć działania poszukiwawcze, które mogą ocalić życie i zdrowie zaginionego. Bez względu na to, czy terenem poszukiwań będzie dla detektywa Warszawa, Słupsk, czy mała wieś w górach. Tu liczy się szybkość reakcji.
Dowiedz się również o co zapytać detektywa podczas pierwszego kontaktu.
