Skutkiem rozwodów małżeństw posiadających dzieci jest ustalenie przez sąd planu sprawowania władzy rodzicielskiej. Często jeden z rodziców nie potrafi się z nim pogodzić lub w ogóle nie chce dzielić się wychowaniem dziecka z byłym małżonkiem. Do konfliktu na tej płaszczyźnie może również dochodzić jeszcze w trakcie trwania małżeństwa. Wówczas któreś z małżonków potrafi posunąć się do porwania lub uprowadzenia dziecka. Czasem dokonuje go jeszcze w trakcie trwania związku, nie czekając na wyrok sądu, obawiając się jego wyniku. Czym się różnią oba te bezprawne działania?
Uprowadzenie dziecka
Kto, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru, uprowadza lub zatrzymuje małoletniego poniżej lat 15 albo osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 – stanowi definicja uprowadzenia małoletniego lub osoby nieporadnej wyrażona w art. 211 Kodeksu karnego. Sprawcą tego czynu może być tylko rodzic, który został pozbawiony praw rodzicielskich, lub też prawa te mu zawieszono lub ograniczono w stopniu niepozwalającym mu na decydowanie o tym, gdzie dziecko może przebywać.
Jako spenalizowane w Kodeksie karnym, przestępstwo uprowadzenia małoletniego jest ścigane z urzędu. Pod jego definicją rozumie się zabranie dziecka, przemieszczenie go w inne miejsce wbrew woli uprawnionej do opieki lub nadzoru osoby. W pierwszym kroku po uprowadzeniu dziecka rodzic powinien powiadomić policję. Jeśli wie, gdzie przebywa uprowadzone dziecko, wówczas kolejnym krokiem jest zwrócenie się do sądu o odebranie dziecka, a także ograniczenie lub pozbawienie władzy rodzicielskiej rodzica, który dopuścił się uprowadzenia. Jednak największy problem pojawia się, gdy opiekun nie zna miejsca pobytu uprowadzonego dziecka. Wówczas wnosi do sądu o jego ustalenie. Sąd uruchomi odpowiednie służby, niemniej trzeba pamiętać, że w tych sprawach liczy się czas. Warto więc nie czekać jedynie na zaangażowanie służb i zwrócić się o pomoc do profesjonalnego zespołu detektywów, specjalizujących się w odnajdywaniu ludzi.
Porwanie rodzicielskie
Definicję porwania rodzicielskiego można odnaleźć w § 2 ust. 1 pkt 5 Zarządzenia Nr 48 Komendanta Głównego Policji z dnia 28 czerwca 2018 r. To zdarzenie, w wyniku którego jedno z rodziców lub opiekunów prawnych posiadających władzę rodzicielską bez woli i wiedzy drugiego z nich pod pretekstem krótkotrwałego pobytu wywozi lub zatrzymuje osobę małoletnią na stałe, pozbawiając tym samym drugiego rodzica lub opiekuna prawnego posiadającego władzę rodzicielską możliwości utrzymywania kontaktu z małoletnim w przysługującym mu zgodnie z prawem zakresie.
Jak widać od razu, porwanie rodzicielskie różni się od uprowadzenia tym, że dokonuje go opiekun posiadający pełnię praw rodzicielskich. To zdecydowanie gorsza sytuacja niż w przypadku uprowadzenia. Jako bowiem niepenalizowane przez Kodeks karny, takie porwanie przez posiadającego władzę rodzicielską opiekuna nie jest przestępstwem i nie jest ścigane z urzędu. Policja często nie interweniuje w takich sprawach tłumacząc, że dopóki sąd nie pozbawi lub ograniczy praw rodzicielskich porywacza, to ma związane ręce. Oczywiście rodzic, opiekun, bez którego wiedzy porwano dziecko, powinien poczynić te same kroki, co w przypadku uprowadzenia dziecka. A więc zwrócić się o pomoc do policji i sądu. Dodatkowo, prócz ww. wniosków, może złożyć w sądzie wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem.
Liczy się czas
W naszym zespole licencjonowanych detektywów mamy najlepszych specjalistów od porwań i uprowadzeń, rozsianych na ternie całej Polski, co ułatwia poszukiwania i zwiększa szansę na ich powodzenie. W przypadku porwania dziecka niezwykle istotny jest bowiem czas. Bardzo ważne jest więc by jak najszybciej rozpocząć poszukiwania, przede wszystkim by udaremnić wywiezienie dziecka z kraju.
Dowiedz się również o co zapytać detektywa podczas pierwszego kontaktu.
