Zakontraktowanie detektywa rodzi specyficzny, bardzo bliski, wiążący zleceniodawcę stosunek: osobisty i prawny. O pomoc do detektywa często zwracamy się tam, gdzie nie możemy już liczyć na wydawać by się mogło odpowiednie, specjalnie do tego powołane organizacje, służby i organy państwa. Detektyw będący ostatnią deską ratunku w krytycznych, kluczowych dla naszego życia momentach, staje się z automatu powiernikiem, któremu powierzamy los nas samych i naszej rodziny. Zwierzamy mu się z najgłębszych tajemnic, a i mamy świadomość, że przy wykonywaniu swych czynności takich tajemnic odkryje jeszcze więcej. To powoduje poczucie bliskiego związku zleceniodawcy z detektywem. Łatwo wtedy zapomnieć, że poza naszą sprawą detektyw ma też swoje życie, i choćby z uwagi na konieczność zachowania profesjonalizmu, musi on rozgraniczać życie zawodowe od prywatnego.

Zakres profesjonalnych usług detektywistycznych jest szeroki. Detektywów zatrudnia się do zbierania informacji, w tym obserwacji osób i gromadzenia dowodów, w sprawach rozwodowych, sprawach rodzinnych, ustalenia majątku, na potrzeby wywiadu gospodarczego, do wykrywania podsłuchów, kamer i nadajników GPS. Do prowadzenia swoich czynności operacyjnych profesjonalny detektyw wykorzystuje różne techniki. Nie na wszystko może sobie jednak podczas tych działań pozwolić. Co więc może, a czego mu nie wolno? I czego zleceniodawca może wymagać od detektywa?