Czas pracy detektywa, czyli detektyw też człowiek i swoje życie ma.
Zakontraktowanie detektywa rodzi specyficzny, bardzo bliski, wiążący zleceniodawcę stosunek: osobisty i prawny. O pomoc do detektywa często zwracamy się tam, gdzie nie możemy już liczyć na specjalnie do tego powołane organizacje. Detektyw będący ostatnią deską ratunku w krytycznych, kluczowych dla naszego życia momentach, staje się z automatu powiernikiem. Jest osobą której powierzamy los nas samych i naszej rodziny. Zwierzamy mu się z najgłębszych tajemnic, a i mamy świadomość, że przy wykonywaniu swych czynności takich tajemnic odkryje jeszcze więcej. To powoduje poczucie bliskiego związku zleceniodawcy z detektywem. Łatwo wtedy zapomnieć, że poza naszą sprawą detektyw ma też swoje życie, i choćby z uwagi na konieczność zachowania profesjonalizmu, musi on rozgraniczać życie zawodowe od prywatnego.
O każdej porze dnia i nocy
„Dzień dobry, otrzymaliśmy pański numer od firmy kurierskiej. Odnośnie doręczenia przesyłki to informuję, że chcielibyśmy z żoną być dzisiaj w domu najpóźniej o 19:00”. – „Ja też” – odpisał kurier.
Powyższy przykład trafnie opisuje rzeczywistość, z jaką przy wykonywaniu swojego zawodu musi mierzyć się detektyw. Wielokrotnie zdarza się, że za czas poza godzinami obserwacyjnymi klient nie płaci, a mimo to wymaga od detektywa dyspozycyjności i uwagi o każdej porze dnia i nocy.
Generalnie nikt nie zatrudnia detektywa w sprawach błahych. Detektyw wspiera, a w skrajnych przypadkach wręcz całkowicie wyręcza, odpowiednie służby w ratowaniu najwyższych dla nas dóbr i wartości, takich jak: życie, zdrowie, rodzina, majątek, firma. Dlatego dość naturalnym jest, że każdego dnia, o każdej godzinie, z niecierpliwością klienci oczekują na informacje o postępach prowadzonego śledztwa. Częstym jest także dzwonienie ze wszystkimi pomysłami, na które wpadł klient i uważa, że mają istotny wpływ na powodzenie śledztwa.
Detektyw też człowiek
Wszystko to zrozumiałe. Detektyw poszukuje zaginionych bliskich, dąży do odnalezienia porwanych, ustala czy za chwilę zawali nam się świat, gdy okaże się, że zdradza nas ukochana osoba. Ale nieustanne „nękanie” detektywa telefonami i pytaniami, to tak jakby wymagać od lekarza, aby stał 24 godziny na dobę nad łóżkiem jednego pacjenta. Praca detektywa to praca zadaniowa. Charakteryzuje ją nienormowany czas działań. Detektyw wie kiedy, jak długo, o jakich porach, niezbędne czynności śledcze podejmować. Czasem oznacza to konieczność wyczekiwania w samochodzie na mrozie przez kilkanaście godzin. Ale później oznacza to również konieczność regeneracji, odpoczynku. Nie tylko fizycznego, ale i psychicznego. Nie wolno zapominać, że detektyw to też człowiek i może mieć życie prywatne, rodzinę.
Czas pracy detektywa – wszystko zawarte w umowie
Zgodnie z fundamentalną dla prawa cywilnego zasadą swobody kontraktowej, strony mogą dowolnie kształtować zawierane przez siebie umowy. To przy zawarciu umowy określa się więc czas pracy detektywa lub też kwotę do jakiej zobowiązuje się wykonać zlecone czynności. Oczywiście, jak to zostało wspomniane na wstępie, zlecenie na usługi detektywistyczne to ze względu na swoją specyfikę bardzo wiążący obie strony kontrakt. Rodzi bezpośredni kontakt zlecającego z detektywem. Ważne jednak by nie przekroczyć pewnych barier, koniecznych do zachowania dla umożliwienia wypełnienia przez detektywa swojej misji.
Detektyw to profesjonalista, ale swoje życie też ma
Usługi detektywistyczne polegają na uzyskiwaniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji o osobach, przedmiotach i zdarzeniach. Realizacja usługi przez detektywa odbywa się na podstawie umowy zawartej ze zleceniodawcą. Zgodnie z ustawą, detektyw powinien przy wykonywaniu swoich czynności kierować się zasadami etyki i lojalnością wobec zlecającego usługę. Skoro stosunek prawny łączący detektywa ze zleceniodawcą to umowa dwustronna, to wspomnianych zasad etyki przestrzegać powinni obaj.
Zaciekawiony zawodem detektywa? Zapraszamy również do wpisu o tym „Jakie sprawy realizuje detektyw„.
