Chyba nie ma w społeczeństwie nikogo, kto chciałby być zdradzany. I nie chodzi tylko o zdradę małżeńską, ale każdą: przez partnerkę, partnera, przyjaciela, pracownika wyjawiającego tajemnice przedsiębiorstwa. Wykrycie i udowodnienie zdrady pozwala przerwać ten stan bycia okradanym z pieniędzy, majątku, a przede wszystkim z uczuć i życia, do czego dochodzi podczas trwania w nieszczerych związkach. Co najważniejsze, wykrycie w porę zdrady może uchronić firmę przed upadłością lub też np. przed wstąpieniem z osobą niewierną w związek małżeński. Powszechnie wiadomym jest, jak ogromne znaczenie ma orzeczenie o winie w rozpadzie pożycia małżeńskiego, dla podziału majątku, ustalenia wysokości alimentów, opieki nad dzieckiem, czy możliwości wydziedziczenia współmałżonka poprzez udowodnienie jego niegodności. A wykazaniu tej winy służy wykrycie i udowodnienie zdrady małżonka, podobnie jak wykrycie zdrady pracownika służy zatamowaniu wycieku informacji wrażliwych firmy. Jak wykryć i udowodnić zdradę?
Podejrzenia o zdradę powstają wskutek nienaturalnych, niezwyczajowych zachowań osoby, którą o nią podejrzewamy. Dlatego też chcąc wykryć zdradę należy w pierwszej kolejności zacząć dokładniej jej się przyglądać, śledzić miejsca, w których przebywa, odnotowywać odchylenia, tj. dłuższe pozostawanie w pracy, częstsze wyjścia na siłownie, fitness. Sygnałami zdrady mogą być trudności i nerwowość w tłumaczeniu okoliczności przebywania poza domem, nieodbieranie telefonów, a nawet większa dbałość o własny wygląd. Zauważalnym jest, gdy partner coraz częściej zamyka się w łazience, pilnuje by nie zostawiać nigdzie ani na chwilę telefonu, blokuje go, oraz komputer, hasłem.
Oczywiście z takich zachowań nie należy wyciągać jednoznacznych pochopnych, daleko idących wniosków. To tylko sugestie niewierności, które trzeba potwierdzić. Można więc śledzić i obserwować współmałżonka, partnerkę, pracownika, i każdą inną osobę podejrzewaną o zdradę, poza domem, czy miejscem pracy. Ale należy pamiętać, by robić to w granicach prawa i z użyciem metod prawem dopuszczalnych. Każdy ma bowiem prawo do ochrony swoich dóbr osobistych, tj. prawo do prywatności, nietykalności mieszkania, wizerunku, korespondencji, czy danych osobowych. Również część metod śledzenia i obserwacji zastrzeżona jest pod groźbą dotkliwych kar wyłącznie dla określonych organów i służb.
W zależności od tego, jak szeroko zakrojone będzie dochodzenie zdrady, prócz oczywistego objęcia obserwacją osoby podejrzewanej o zdradę, najpewniej należy nią objąć w drugiej kolejności osoby podejrzewane o udział w tej zdradzie – grono współpracowników zdradzającego, prawdopodobnych kochanek i kochanków zdradzającego współmałżonka, konkurentów rynkowych, którzy mogą być zainteresowani wykradzeniem tajemnic przedsiębiorstwa.
Jak udokumentować zdradę?
A udokumentowaniu i udowodnieniu zdrady służą różnego typu środki utrwalenia obrazu, dźwięku, zapis rozmów głosowych i konwersacji tekstowych. Są urządzenia i programy szpiegujące do śledzenia danych komputera i innych urządzeń elektronicznych, detektywistyczne dyktafony i kamery charakteryzujące się wysokim stopniem kamuflażu, lokalizatory GPS pozwalające na ustalenie miejsca przebywania obserwowanego, a nawet specjalne lampy i testy do wykrywania obecności nasienia na ubraniu, pościeli. Dowodem mogą być także zeznania świadków.
Choć część technik pozyskania dowodów może być zastrzeżona tylko dla ustawowo określonych podmiotów, to jednak nie wszystkich i nie w każdym przypadku. Agencje, biura detektywistyczne będą wiedzieć, z jakich technik wykrycia i udowodnienia zdrady można w danych okolicznościach skorzystać. Tu liczy się także wiedza i doświadczenie. Np. zdradzający nie będzie mógł podważać ważności dowodu w postaci utrwalonego obrazu, jeżeli zapis został wykonany w miejscach publicznych i dostępnych i zgodnie z zasadami etycznymi i prawnymi dołączony do raportu.
Podsumowując, metod wykrycia i udowodnienia zdrady jest wiele, a wraz z postępem technologii stale ich przybywa. Ważne tylko, by stosować je ostrożnie, wiedząc kiedy i w jakich sytuacjach można ich użyć, by samemu nie narazić się na odpowiedzialność cywilną lub karną za naruszenie dobór osobistych obserwowanego lub za stosowanie niedopuszczalnych technik obserwacyjnych.
